Donorweek

12 Okt 2016

 

Het is donorweek. Ik heb even na moeten denken of ik hier wel aandacht aan wilde geven. Ben soms een beetje bang dat mensen donormoe worden. Het ging er al heel vaak over de laatste tijd. Maar heb toch gekozen er een stukje over te schrijven. Want het is voor mij nu belangrijker dan ooit. 

 

Donorweek dus. Ieder jaar in  oktober wordt er aandacht gegeven aan het feit dat je na je leven levens kan redden als je orgaandonor bent. Een super mooi uitgangspunt. Maar het lijkt mensen niet te activeren er ook echt werk van te maken. Best gek, want als je aan mensen vraagt of ze donor willen zijn, zegt 70% dat daadwerkelijk te willen. Toch staat maar 40% van de nederlanders geregistreerd. Daarvan wil 25% zijn organen doneren, 5% laat het over aan de nabestaanden, en 10% kiest ervoor geen donor te zijn.

 

Maar waar is die overige 60%? Als je je bedenkt dat maar liefst 45% hiervan bereid is zich te registreren als donor, dan begrijp je misschien waarom de politiek zich genoodzaakt voelt een systeem in te voeren van Actieve Donor Registratie (ADR).  45% van de nederlanders wíl wel donor zijn, maar neemt niet de moeite dit te registreren. De meest gehoorde argumenten zijn “mijn familie beslist dat wel” en “het komt er gewoon niet van”. Tot zover de feiten.

 

Maar wat betekent dit nou eigenlijk écht? Even los van de discussie of je het eens bent met ADR of niet. Waar het in de praktijk om gaat is welke keuze je zelf zou maken. En dan wordt er eigenlijk keer op keer de verkeerde vraag gesteld. Het gaat hier namelijk helemaal niet over de vraag “Wil je je organen doneren?” Het gaat om de vraag: “Zou je een orgaan willen ontvangen?” Zou jij een orgaan willen ontvangen wanneer je hoort dat je anders binnen nu en een paar jaar zult sterven? Zou je je kind willen redden met een orgaan als je hoort dat het anders niet oud zal worden?

 

Hoe stoer we allemaal ook kunnen doen, we weten allemaal wat uiteindelijk bijna iedereen zou beslissen. Overleven zit namelijk in de natuur van de mens. Niemand wil dood. En niemand wil een dierbare verliezen. Al helemaal niet als dit eigenlijk niet nodig is. Op het moment dat iemand ziek wordt, zijn er in eerste instantie medicijnen. Als je daarmee je leven wil redden, dan vindt iedereen dat normaal. Dan roept niemand: “Ja maar hee, als het je tijd is, dan is het je tijd he…” Als het om een orgaan gaat wordt dat makkelijker gezegd. Maar ik zou zeggen: “Wacht maar.. tot je zelf aan de andere kant staat.”

 

Want het is inmiddels allang geen geheim meer dat ik zelf ook hoop ooit een nieuw orgaan te kunnen ontvangen. En als je denkt dat dat een makkelijke keuze is dan heb je het mis. Er zitten namelijk heel wat haken en ogen aan. Het is een enorm risicovolle operatie. Je neemt afscheid van je dierbaren voordat je naar de OK gaat, simpelweg omdat je niet weet of je die levend verlaat. Het is een hele zware operatie, met veel pijn en een lange revalidatietijd mocht je de operatie goed doorstaan. Ik heb echt wel even na moeten denken of ik dat wel wil. Maar overleven is een instinct, heb ik ontdekt. En iedere keer verleg je die grens.

 

Misschien moet je het daarom eerst mee hebben gemaakt in je nabije omgeving, voordat je beseft hoe ongelofelijk belangrijk het is je te registreren in het donorregister. Misschien moet je eerst een dierbare verliezen, om te beseffen dat het niet nodig was geweest als we hier al ADR hadden zoals in bijna alle andere Europese landen. Het is enorm verdrietig te zien dat er mensen doodgaan simpelweg omdat er 45% ja-stemmers niet de moeite nemen om twee minuten in te loggen om zich te registreren. Dat is eigenlijk onverteerbaar. Want het gaat er namelijk helemaal niet om dat je Ja zegt. Het gaat erom dat je je registreert. Op die manier vangen we die 45% wel.

 

Dus lieve mensen, stel de vraag anders. Vraag jezelf voor één keer af wat je zou doen als je je maatje dreigt te verliezen. Als je je kind doodziek in je armen hebt. Als je je vader of moeder nog niet zou willen afgeven. Of, zoals ik het meemaak, als je nog niet klaar bent met je leven.. Als je nog wil genieten van de mensen om je heen, nog zoveel te geven hebt, nog dromen hebt. Zou jij dan die kans pakken, en een orgaan accepteren om in leven te blijven..? Registreer je dan nu door op de link te klikken. Ja of Nee. Maar maak die keuze. Ik zou je eeuwig dankbaar zijn!

 

www.jaofnee.nl144037-vraag-dd8b1b-original-1412667154