Super Power

7 mei 2018

 

Al zo lang als ik leef hoor ik het: “Jij? Jij bent zo positief. Zo sterk.” Of het al zo was of dat je daar naar gaat leven weet ik niet. Maar ik weet wel dat ik mijn super power even kwijt ben. En dat voelt vreemd. Vooral in een wereld waar je vooral laat zien wat er wel goed gaat.

 

Soms heb ik het opeens. Dan ben ik alleen thuis, zit ik op de bank en denk ik: gebeurt dit echt? Is dit echt mijn leven? Gaan ze mij echt ooit helemaal open snijden om er vervolgens “nieuwe” longen in te zetten? Ga ik dat echt allemaal meemaken? Stop de film. Please. Je kunt namelijk heel erg in het moment leven zonder besef van de werkelijkheid. Denk dat je dat leert als een deel van die werkelijkheid eigenlijk gewoonweg niet te pruimen is. Oneerlijk. Wreed. Zoveel dromen die ik had die nog altijd wachten om geleefd te worden.

Het is vakantie en warm buiten. Mensen gaan op reis. Naar buiten. Naar het water. De zee. Een strandwandeling. Slenteren. “Jij zult wel de hele dag buiten zijn?” zeggen ze dan. Ik kan je zeggen: bar weinig. Want het leven is zo anders als je niet zomaar even opstaat en de tuin in kan wandelen. Ik kan maar niet besluiten wat me meer energie kost. Binnen blijven zitten mokken of mijn vaste zuurstof oversluiten naar de mobiele en mijn kar door het gras achter me aantrekken terwijl ik me bij iedere stap afvraag waarom ik dit ook alweer wilde.

 

Zijn er dan geen hoogtepunten meer? Ja zeker wel. Zo had ik een bbq met vrienden in het park afgelopen weekend. En mijn vriendje nam me mee uit eten. Voor zulke dingen spaar ik dan de hele dag mijn energie. En dat zijn ze dan ook waard. Normaal gesproken teer ik daar de rest vd week op. Maar deze keer niet. Deze maandagochtend bedenk ik me dat ik eerst moet douchen en mijn haar moet wassen voor ik ga sporten. Het is nu 13.00 uur geweest en het is beide nog niet gebeurd. Zulke impasses zijn er vaker als je geen baas hebt waarvoor je op tijd moet zijn en de energie als je opstaat alweer kwijt is.

Ik kijk naar mijn lieve kleine Ted. Een van de dingen die ik als eerste ga doen met nieuwe longen is een lange wandeling maken met haar. Ik woon aan de dijk sinds twee jaar, maar heb hem nog nooit op kunnen lopen. Voor mij is dat het symbool voor vrijheid geworden. Wandelen met mijn kleine liefde. Vandaag ben ik niet positief. De kans op nieuwe longen binnen nu en een jaar is minimaal. Hoe ga ik mijn dagen vullen? Vandaag vind ik alles uitzichtloos. Ik ben niet boos. Niet verdrietig. Maar leeg. En moe. En ongesteld. Precies. Ongesteld. Volgende week is, zoals alle vrouwen kunnen beamen, alles weer anders.